تصور کنید یک جعبهی لگو دارید. شما با این قطعات یکبار ماشین میسازید و بار دیگر هواپیما. نکته اینجاست که برای ساخت هواپیما، لازم نیست از قطعات جدید استفاده کنید؛ بلکه از همان قطعات قبلی ماشین استفاده میکنید، اما آنها را به روشی جدید کنار هم میچینید.
حالا مطالعهی جدیدی نشان میدهد که مغز ما دقیقا همینطور کار میکند. مغز برای یادگیری کارهای جدید، الگوهای عصبی جدید نمیسازد، بلکه از «قطعات» یا الگوهای قدیمی که قبلا یاد گرفته، در ترکیبهای جدید استفاده میکند.
معمای اصلی: مغز چگونه کارهای جدید یاد میگیرد؟
انسانها (و حیوانات هوشمند) میتوانند خیلی سریع خودشان را با شرایط جدید وفق دهند. هوش مصنوعی معمولا در این زمینه مشکل دارد و اگر بخواهد کار جدیدی یاد بگیرد، ممکن است کارهای قبلی را فراموش کند یا نیاز به آموزش از صفر داشته باشد. دانشمندان میخواستند بدانند مغز چگونه اطلاعات کارهای قبلی را بدون تداخل، در کارهای جدید به کار میگیرد.
طراحی بازی برای میمونها
پژوهشگران برای فهمیدن این موضوع، سراغ نزدیکترین خویشاوندان بیولوژیکی ما، یعنی میمونهای رزوس (Rhesus macaques) رفتند. آنها دو میمون را آموزش دادند تا یک بازی شامل سه نوع فعالیت مختلف اما مرتبط را انجام دهند:بازی اول (شکل): میمون باید به شکل تصویر (مثلا خرگوش یا حرف T) نگاه میکرد و چشمش را به جهت خاصی (محور ۱) حرکت میداد.
بازی دوم (رنگ): میمون باید به رنگ تصویر (قرمز یا سبز) نگاه میکرد و چشمش را به جهت دیگری (محور ۲) حرکت میداد.
بازی سوم (ترکیبی): در این بازی، میمون باید به رنگ نگاه میکرد، اما واکنشش را در جهت بازی اول (محور ۱) انجام میداد.
بهعبارت دیگر، بازی سوم، ترکیبی از «تشخیص رنگ» (از بازی دوم) و «حرکت چشم» (از بازی اول) بود. محققان همزمان فعالیت الکتریکی مغز این میمونها را در ۵ ناحیهی مختلف ضبط کردند.